Alaric Poranne słońce prażyło, gdy Silas podjechał pod Bistro Valois. – Zadzwonię, jak skończę. – Poprawiłem krawat i wysiadłem na chodnik. Hostessa niemal potknęła się o własne nogi, prowadząc mnie do stolika Gida. Siedział w narożnej loży, popijając coś, co wyglądało na jego drugie espresso. – Spóźniłeś się. – Gid nie podniósł wzroku znad telefonu. – Korki. – Wsunąłem się do skórzanej loży naprz