„Chodźmy, Kaelen”. Nie była już zła, gdyż jej próżność została w pełni zaspokojona. Kaelen odparł: „Ale ja wciąż jestem wściekły”. Chwycił butelkę wina i rozbił ją na głowie Dane'a. Szkło rozprysło się w drobny mak, a krew bryznęła dookoła. Trzymając się za głowę, Dane upadł na ziemię i zwinął się w kłębek, wydając z siebie wrzask pełen udręki. Kaelen zdjął białe rękawiczki i rzucił je na podłogę.