[Kontynuacja punktu widzenia małego Sebastiana] ...tylko przyjaciel, więc może na razie zostanę przy nim jako moim mentorze koszykówki. Zajeżdżamy pod boisko, a pan Maverick wyciąga z bagażnika dwie czarne torby sportowe. Oferuję pomoc, ale on wybucha śmiechem. — Nie są ciężkie. Mógłbym nieść dziesięć takich, mistrzu! Idę za nim, uwielbiając to, jak nazywa mnie „mistrzem” i to, o ile jest ode mnie