Dzięki pomocy Sienny, Mila z powodzeniem zdobyła pracę jako kelnerka. Kierownik kazał Mili przygotować się do pracy na następny wieczór. Ponieważ był to jej pierwszy dzień, Mila była zdenerwowana i przyszła do baru wcześniej. Widząc, że Mila zjawiła się przed czasem pracy, kierownik wyglądał na zaskoczonego. Mila zapytała nerwowo: „Czy przyszłam za wcześnie?”. „W porządku. Chodźmy po twój mundurek”. Kierownik miał poważny wyraz twarzy. Mila wprawiła go w spore zakłopotanie. Sienna powiedziała mu, że Mila jest leniwa, a tymczasem przyszła tak wcześnie. Mila założyła mundurek. Była to czarna sukienka obszyta złotą koronką. Krótka spódniczka ledwie zakrywała jej pośladki, nie wspominając już o głębokim dekolcie. To już przesada! – krzyknęła Mila w myślach. Ale była na to przygotowana. Mila była bystra. Widząc mundurek poprzedniego wieczoru, kupiła parę grubych, czarnych rajstop. Choć będzie jej w nich gorąco, to i tak lepsze to niż pokazywanie tak dużej części swoich długich, smukłych nóg! Problem seksownej spódniczki został rozwiązany. Spoglądając na swoje piersi, Mila zmarszczyła brwi. Mundurek został zaprojektowany tak, by osoba go nosząca wyglądała bardziej seksownie, z wyciętym na środku odsłaniającym otworem w kształcie serca. Może wyglądał seksownie na innych dziewczynach. Podobnie jak u kelnerki, którą Mila widziała wcześniej, wycięcie w kształcie serca na klatce piersiowej eksponowało jej głęboki dekolt. Ale w przypadku Mili tylko uwydatniało jej słabe strony. Nie miała wystarczająco dużych piersi, by wypełnić sukienkę. Każdy, kto był od niej wyższy, mógł z łatwością dostrzec jej biały, koronkowy stanik przez wycięcie w kształcie serca. Zawstydzona Mila wyjęła parę wkładek powiększających, które przyniosła ze sobą. Umieściwszy je we właściwym miejscu, by podtrzymywały sukienkę, Mila spojrzała na swój nowy dekolt i skinęła głową z satysfakcją. Mila długo siedziała w przebieralni, zbyt nieśmiała, by z niej wyjść, dopóki kierownik stanowczo nie zapukał do drzwi. Mila zasłoniła wycięcie w kształcie serca i lekko uchyliła drzwi. „Zasnęłaś tam?” – zniecierpliwił się kierownik. Gdy Mila otworzyła drzwi, był pod wrażeniem uroczej, seksownej dziewczyny, która przed nim stała. Nie spodziewał się, że smukła sylwetka Mili udźwignie tę sukienkę. Ale rzeczywiście była bardzo piękna. Spojrzał na grube rajstopy, które miała na sobie. Miał zamiar coś o nich powiedzieć, ale formalnie nie było żadnego przepisu mówiącego, że kelnerki nie mogą nosić rajstop. Więc odpuścił i zapytał kpiąco: „Z tymi rajstopami przygotowujesz się do zimy? A co powiesz na jakiś makijaż?”. „Słucham?” Mila dotknęła swojej twarzy i przypomniała sobie kelnerkę z mocnym makijażem, którą widziała poprzedniego wieczoru. Zawahawszy się, powiedziała: „Spróbuję”. Chociaż miała nadzieję, że nie będzie musiała tego robić, Mila wzięła ze sobą kosmetyczkę na wszelki wypadek. Przypominając sobie makijaż tamtej kelnerki, Mila usiadła przed lustrem. Po chwili wyciągnęła eyeliner. Wkrótce zbliżał się czas jej zmiany. Do przebieralni weszła seksowna kobieta. Była to główna kelnerka w barze. Wchodząc do pokoju, zobaczyła młodą dziewczynę, która właśnie się malowała. Ta młoda dziewczyna była nowa. Nie widziała jej tu wcześniej i przyglądała się jej próbom nałożenia makijażu. Niewiele później wybuchnęła śmiechem. „O mój Boże! Musisz być nowa! To nie jest właściwy sposób na robienie makijażu” – roześmiała się główna kelnerka. Mila odwróciła się w jej stronę. Jej oczy były pomalowane jak u pandy, a wargi przypominały wielkie, różowe kiełbaski. Słysząc śmiech, Mila natychmiast zakryła twarz i wykrzyknęła: „Wiem, że jestem brzydka. Proszę, nie patrz na mnie!”. Główna kelnerka przestała się śmiać i chwyciła Milę za rękę. „Mogę ci pomóc. Ale najpierw musisz umyć twarz. Nigdy nie widziałam dziewczyny, która malowałaby się w ten sposób”. Mila była na siebie zła. Próbowała tylko skopiować makijaż kelnerki, którą wcześniej widziała. Zamiast wyglądać seksownie, przypominała raczej klauna z cyrku. Z pomocą głównej kelnerki Mila pobiegła do łazienki, by zmyć makijaż z twarzy, i wróciła, by usiąść przed lustrem. Główna kelnerka pracowała w barze od lat i poznała wielu różnych ludzi. Była niesamowita w robieniu makijażu. Dziesięć minut później przed lustrem siedziała piękna dziewczyna. Miała miękkie, delikatne brwi. Wywinięta ku górze kreska eyelinera podkreślała jej czarne oczy i dodawała nuty tajemniczości. Szampański cień do powiek sprawił, że jej spojrzenie stało się jasne i kuszące. Wybierając szminkę, nie zdecydowała się na zwyczajową dla Mili głęboką czerwień. Zamiast tego wybrała jasną. Mila była zbyt młoda, by nosić ciemnoczerwone usta, podczas gdy jasny kolor sprawiał, że wyglądała młodo i uroczo, z mieszanką seksapilu i niewinności. Główna kelnerka była zadowolona ze swojego dzieła i po zrobieniu makijażu zrobiła Mili zdjęcie telefonem. Mila była jej wdzięczna i podziękowała. Gdyby jej nie spotkała, wyszłaby ze swoim własnym, okropnym makijażem, a to byłoby dopiero zawstydzające! Kierownik czekał zniecierpliwiony na zewnątrz. Kiedy Mila wyszła, natychmiast wysłał ją do sprzątania łazienki. Kilka przechodzących kelnerek okazywało Mili współczucie. Łazienka była brudna i trudna do wyczyszczenia. Poza tym, jak mogła poznać bogatych facetów w toalecie? Żadna z innych dziewcząt nie chciała przyjąć tej pracy. Domniemywały, że ta nowa kelnerka musiała wcześniej podpaść kierownikowi. Ale Mila była w rzeczywistości całkiem zadowolona z tej posady. Kazano jej sprzątać damską łazienkę. Więc chociaż miała na sobie seksowną sukienkę, nie musiała się martwić, że będą na nią gapić się lubieżni mężczyźni. Mimo przydziału do sprzątania łazienki, Mila ceniła sobie tę pracę na pół etatu i ciężko pracowała. Jej kierownik otrzymał od kilku gości opinie, że w toalecie jest czysto i pachnąco. Goście mieli nadzieję, że uda im się zawsze utrzymać toaletę w czystości i porządku. Kierownik był wprawiony w zakłopotanie. Sienna mówiła mu, że Mila pochodzi z bogatej rodziny i jest bardzo wybredna, a ta dorywcza praca to tylko dla zabawy. Dlatego na początku nie polubił Mili i dał jej najgorsze zajęcie. Ale nigdy nie spodziewał się, że ta wybredna, leniwa dziewczyna, o której opowiadała Sienna, okaże się tak bardzo dobra w swojej pracy. Po krótkim namyśle kierownik postanowił przydzielić Milę na lepsze stanowisko. Pracując w barze Milo od kilku dni, Mila spróbowała już prawie wszystkich najgorszych zajęć – mycia podłóg, wycierania stołów i zmywania naczyń. Bez względu na to, jaką pracę jej przydzielono, wkładała w nią całą siebie. W końcu tej nocy Mila dostała nowe zadanie – witanie gości przy wejściu do baru. Choć musiała stać całą noc i uśmiechać się do każdego, kogo spotkała, wciąż uważała, że to łatwiejsza praca niż to, co robiła do tej pory.