Bum! Shawn roztrzaskał telefon i zmarszczył brwi. – Natychmiast za nią ruszać! Nie mogła uciec daleko! Tego wieczoru Temperley Hall było rzęsiście oświetlone, a pojazdy i ludzie wchodzili i wychodzili. Gale ukryła się w brudnych kanałach, by uciec przed pościgiem ludzi Shawna. Korzystając z chaosu, zbiegła z góry i udała się prosto do więzienia, by zobaczyć się z ojcem. – Tato... – Gale! Ty wciąż żyjesz! – Peter był bardzo wzruszony i wybuchnął płaczem. – Myślałem, że ty... – Tato, przyszłam zapytać cię o prawdę na temat śmierci prezesa Wooda? – Ja też nie wiem, ale jestem pewien, że lek, którego użyłem, był właściwy! Gale, wierzysz mi? – Wierzę. – Gale przygryzła dolną wargę i skinęła głową. Więc Peter został skrzywdzony. Nigdy nie była nic winna Shawnowi, a tym bardziej nie musiała pokutować! – Zostaliśmy wrobieni, ale sprawa jest przesądzona i nie można jej zmienić... – Peter westchnął i powiedział: – Gale, musisz się chronić. Gale trzymała słuchawkę i patrzyła stanowczo na Petera przez szybę. – Tato, na pewno znajdę dowody i oczyszczę twoje imię. Po wizycie w więzieniu Gale udała się do szpitala, by odwiedzić matkę. Zanim dotarła do drzwi szpitala, zobaczyła trzech lub czterech ochroniarzy w czerni! Gale natychmiast się ukryła. Shawn był pewien, że przyjdzie do szpitala, więc rozstawił ludzi, by tam czekali. Gdy ją złapią, będzie torturowana jak w piekle! Gale zastanawiała się, jak ominąć ochroniarzy, gdy ogromny ekran elektroniczny po przeciwnej stronie nagle zamigotał, pokazując Wiadomości Gospodarcze z Sea City. Przystojna twarz Shawna pasowała do jego pozycji dyrektora generalnego i prezesa. Stał w siedzibie głównej Wood Group, ubrany w czarną koszulę, z leniwą, ale silną aurą, a kąciki jego ust były lekko wygięte w półuśmiechu. Obok niego krąg reporterów przeprowadzał z nim wywiad. – Panie Wood, czy to prawda, że zamierza pan wejść w branżę rozrywkową? – Czy pana strategie przejęć zostaną zrealizowane na czas? – Panie Wood, wczoraj paparazzi zrobił panu zdjęcie, jak wchodzi pan i wychodzi z Urzędu Stanu Cywilnego. Czy mogę zapytać, dokąd pan zmierza... Shawn uniósł lekko podbródek i spojrzał w kamerę. – Poszedłem wziąć ślub. Te trzy słowa natychmiast wywołały poruszenie wśród publiczności. Prezes Wood faktycznie przyznał, że jest żonaty! Kim była pani Wood, która dołączyła do najbogatszej rodziny w Sea City! Kamera zbliżała się coraz bardziej. Jego oczy były głębokie jak gwiazdy, wpatrzone w obiektyw bez mrugania. W następnej sekundzie Shawn powiedział głębokim głosem: – Pani Wood, wystarczy tej zabawy. Czas wracać do domu. Jak słodko i czule brzmiało to dla obserwatorów. Tylko Gale wiedziała, że ją ostrzegał! Poczuła chłód w całym ciele, patrząc na ten krwiożerczy uśmiech, jakby stał tuż przed nią. Shawn odwrócił się i odszedł, a ochroniarze zatrzymali wszystkich reporterów. Gdyby nie chciał wysłać wiadomości do Gale, nie zgodziłby się na wywiad! W tym samym czasie Gale zobaczyła kilka pielęgniarek pchających łóżko szpitalne do karetki, gotowych przenieść pacjenta. To była jej matka! Gdzie zabierają jej matkę? – Mamo! Nie bojąc się zdemaskowania, Gale natychmiast tam podbiegła. Chwyciła matkę mocno za rękę. – Mamo, przepraszam, że mogłam przyjść cię zobaczyć dopiero teraz... Została otoczona przez ochroniarzy. – Proszę pani, to rozkaz prezesa Wooda. Proszę nie utrudniać. – Nie ucieknę, wrócę teraz! – błagała gorzko Gale. – Oddajcie mi moją matkę... Gale mogła tylko patrzeć bezradnie, jak jej matka jest zabierana. Shawn zbyt dobrze wiedział, gdzie jest jej słaby punkt. Każda próba zranienia jej będzie bólem przeszywającym serce. Po pół godzinie Shawn stał przed oknem sięgającym od podłogi do sufitu w swoim biurze prezesa z niezapalonego papierosem między palcami. Jego asystentka, Fiona, zapukała do drzwi i powiedziała: – Prezesie Wood, pańska żona jest tutaj. – Wejść. Gale weszła z bladą twarzą. Shawn odwrócił się do niej plecami. – W końcu wróciłaś. Powiedziała pokornie: – Wypuść moją matkę. Możesz zrobić ze mną, co tylko chcesz. – Nie chciałem jej dotykać. Gale, to ty byłaś niegrzeczna. – Przepraszam, myliłam się... Shawn zmrużył oczy. – Myślisz, że przeprosiny wystarczą? Gale zacisnęła mocno dłoń, paznokcie wbijały się w jej ciało. – Obiecuję, że nigdy więcej nie ucieknę. Jak mogłaby kiedykolwiek uciec z jego szponów? Życie i śmierć jej rodziców były w jego rękach. Co więcej... Gale może mieć szansę na zbadanie prawdy o śmierci Alexa Wooda tylko wtedy, gdy zostanie u jego boku! Shawn gestem nakazał jej podejść bliżej, a ona posłusznie podeszła. Pochylił głowę i szepnął jej do ucha: – Chcesz, żebym złamał ci lewą czy prawą nogę? Wypowiedział najostrzejsze słowa najłagodniejszym tonem. Nogi Gale ugięły się i była tak przerażona, że nie mogła stać prosto. – Ja... nie zrobię tego więcej. Shawn chwycił ją mocno za smukłą talię i powiedział: – Następnym razem sam ją złamię! Prychnął chłodno i puścił ją, siadając leniwie na sofie, trzymając papierosa w ustach. Gale kucnęła obok niego, podniosła zapalniczkę i przejęła inicjatywę, by zapalić mu papierosa. – Panie Wood. Nie ruszył się. Temperatura zapalniczki stawała się coraz wyższa, a Gale nie śmiała jej puścić z obawy, że go niezadowoli. Jej dłonie były gorące i pokryte pęcherzami, a w powietrzu unosił się zapach spalenizny. Wtedy Shawn opuścił głowę i pochylił się, by odpalić papierosa. – Jeśli chcesz uratować matkę, zrób coś, co mnie uszczęśliwi. – Shawn wypuścił kłąb dymu w jej twarz. – Czy potrafisz zadowolić mężczyznę? Gale zakrztusiła się i kaszlała wielokrotnie, a jej twarz poczerwieniała. Jej wygląd sprawił, że uśmiechnął się głęboko. Jakby była jego zwierzątkiem. Jednak zanim jego śmiech ucichł, Gale nagle stanęła na palcach i lekko pocałowała go w usta. Myślała, że to powinno go zadowolić, prawda? Nie wiedziała nic o romansach ani uwodzeniu i nie miała pojęcia, co robić dalej. Shawn patrzył uważnie na kobietę przed sobą. Była tak zdenerwowana, że jej rzęsy drżały. Jej usta były miękkie jak wosk, duszne, choć nieświadomie. Szybko poczuł się nieswojo. To było złe. Przecież ona była córką wroga jego ojca! – Wynoś się. Shawn odepchnął ją bezlitośnie, a jego oczy wypełniły się wstrętem. Gale w milczeniu wstała z podłogi i wyszła. Co gorsza, gdy tylko opuściła biuro, zobaczyła Fionę, która powiedziała: – Pani Gale, pan Wood powiedział, że w dziale sprzątającym brakuje rąk do pracy... – Rozumiem, udam się tam. Dla niej bycie sprzątaczką było lepsze niż przebywanie u jego boku. Fiona spojrzała na oddalającą się sylwetkę Gale, pokręciła głową i westchnęła. Myślała, że pan Wood musiał spotkać prawdziwą miłość i szybko się ożenić, ale nie spodziewała się, że status jego żony będzie tak niski. Fiona dodała po zdaniu raportu ze swojej pracy tego dnia: – Panie Wood, w sprawie pani Warm... – Zorganizuj najlepszego lekarza, by ją leczył. Fiona była oszołomiona. – Jesteś głucha? – Tak, tak, panie Wood. Shawn miał kamienną twarz. – Nie pozwól jej się dowiedzieć. Zrobił to, by mieć lepszą kontrolę nad Gale. Mając jej matkę w garści, mogła tylko posłusznie wykonywać wszystkie jego rozkazy. Shawn oparł się o skórzany fotel i włączył monitor. Na ekranie przed nim Gale miała na sobie strój do sprzątania, niosła mop i wiadro, skupiona na pracy. Przez dwa lata, kiedy była w szpitalu psychiatrycznym, Shawn od czasu do czasu włączał monitor, by sprawdzić jej obecną sytuację, próbując ukoić ból po stracie ojca. Jednak przeliczył się. Początkowo Gale była naprawdę żałosna, ale wkrótce znalazła sposób na przetrwanie i powoli się przystosowała. W porównaniu z szaleństwem i niechlujstwem innych ludzi, Gale była czysta i schludna, spokojna i szlachetna, jak kwiat, który potrafi wyłonić się z błota i nie zostać poplamionym. Gdyby nie krwawa waśń, w rzeczywistości... Shawn potajemnie bardzo ją podziwiał. Miał już wyłączyć ekran, gdy nagle na monitorze pojawiła się inna kobieta. To była Jenny Timothy, jego nominalna narzeczona.