Po śniadaniu Vespera odprowadziła Zandera do jego samochodu. Ronnan załadował ich bagaże do bagażnika i usiadł za kierownicą, dając parze chwilę prywatności. – Spójrz na mnie, skarbie – polecił Zander. Kiedy Vespera podniosła na niego wzrok, dostrzegł w jej oczach zwątpienie i niepokój. – Martwisz się na zapas – powiedział. – Sama nie wiem, Zanderze. Kiedy myślę o moim ostatnim spotkaniu z Dravene