Z perspektywy Vespery "Chcesz coś do picia, Vespero?" "Nie, dziękuję. Możemy przejść do rzeczy, proszę?" – pytam nerwowo. "A co masz na myśli?" – dopytuje spokojnie. "To ten moment, w którym mówisz mi, że człowiek nie ma miejsca u twojego boku jako Królowa, prawda?" Obserwuje mnie w milczeniu, a wyraz jego twarzy jest absolutnie nieodgadniony, co tylko potęguje moje zdenerwowanie. Odsuwa się ode m