– Zgadzam się – oznajmił Zander. – Załatwimy niezbędne formalności, zanim Lyra wyjdzie ze szpitala. Alfa poczuł, jak ktoś szarpie go za ramię. – Co do...? – zaczął Zander. Zamilkł, gdy Lyra rzuciła mu się na szyję, wylewnie mu dziękując. – Dziękuję! Bardzo ci dziękuję, Alfo Zanderze! – wykrzyknęła Lyra drżącym głosem. – Ronnan, przybrany ojciec, co? – powiedział Finnick z szelmowskim uśmiechem. –