– I tak, i nie – odparła Vespera. – Martwię się po prostu o tego małego chłopca. – Rozumiem – odpowiedział Finnick, kiwając głową. – Ale zawsze będziesz mogła zajrzeć do niego później, Luno Vespero. – Tak, oczywiście – przyznała niechętnie smoczyca. Chwilę potem wzięła się w garść, gdy Maeve poklepała ją pocieszająco po plecach. – Dobrze, więc jakie mamy wieści? – zapytała poważnie. – Wszyscy Zbie