Emmanuel odzyskał zmysły dopiero wtedy, gdy zobaczył, jak Mackenzie omiata go wzrokiem. Chwileczkę. Nieważne, jak jest piękna, to wciąż chłodna kobieta! – Dlaczego przykryłaś mi twarz kocem? Przecież nie umarłem! – zapytał Emmanuel. Mackenzie zgromiła go spojrzeniem i wróciła do pielęgnowania swoich roślin. – Tak głośno chrapałeś. Masz szczęście, że cię nie zabiłam! Nie wiem jak inni, ale wiem, że