Terran Przechadzałem się po holu agencji talentów, uśmiechając się do mijanych osób. Kilka twarzy rozpoznałem z filmów. – Dzień dobry – pozdrowiłem kobietę siedzącą za wysokim, czarnym biurkiem przed dużym logo agencji. – Dzień dobry, ma pan umówione spotkanie? – zapytała, ledwo na mnie spoglądając. – Tak. Z Gabrielem. Spojrzała w górę i uśmiechnęła się. – Ach, pan Maddox, rozumiem? – Zgadza się.