Nathaniel przewraca oczami i kręci głową. – Jezu, Declan. Myślałem, że postanowiłeś dać sobie spokój z tą całą historią z Seraphiną, chłopie. – Przecież to robię! – krzyczę ze złością. – Ona po prostu sobie poszła. Odeszła z pracy. Wyprowadza się z domu; jutro ode mnie odchodzi! – Jęczę i odwracam głowę w stronę Nathaniela. – Zabierzesz mnie do niej? Nathaniel się śmieje, kręcąc głową. – Nie. Jak