**Punkt widzenia Aury** Po rozstaniu się z Mylą, powoli ruszyłam w stronę jadalni, gdzie miała czekać na mnie rodzina. Wuj wyraźnie zaznaczył, że moja obecność jest obowiązkowa, choć nie miałam pojęcia, w jakim celu – wiedziałam tylko, że muszę się tam stawić, inaczej pożałuję. „Masz pojęcie, dlaczego jesteśmy tu potrzebne?” – pytam Artemisję, mając nadzieję, że ona coś wie. „Niestety nie” – odpow