Leon pozwolił swojej wyobraźni poszybować przez chwilę, ale szybko wrócił do rzeczywistości. Pdszedł do Iris i delikatnie pociągnął ją za ramię, szepcząc: – Nie przejmuj się nią, Iris. I tak jestem przyzwyczajony do takiego traktowania... Iris poczuła ukłucie w sercu. Wyczuła w słowach Leona gorycz i bezradność, a także subtelną nutę jego braku pewności siebie. – Panno Young, to całkowicie wina Ch