Zapach środka dezynfekującego i proste, niebieskie pledy mówiły jej, że jest w szpitalu. Jej ostatnie wspomnienie to wysoka postać wyważająca drzwi i podnosząca ją z podłogi. To był… Jonathan. Anneliese szybko usiadła i obejrzała się. Miała na sobie luźną szpitalną koszulę. Bolało ją w pasie i brzuchu, ale między nogami nie było nic niezwykłego. Westchnęła z ulgą, gdy drzwi się otworzyły. Ściskają