Poruszam się, czując, jak naciągane są na mnie prześcieradła. Mrugam oczami i widzę Luciano stojącego nade mną. Uśmiecha się, odgarnia mi włosy z twarzy i całuje w czoło. – Dziękuję za dzisiaj, aniele. Dobranoc. – Czekaj, nie idź – mówię sennie. Patrzy na Tony'ego, który leży u mojego boku, a potem z powrotem na mnie. – Proszę, zostań ze mną. – *Come desideri*. (Jak sobie życzysz). Obserwuję, jak