**Luciano** – Ona nie wiedziała… – mówię, ciężko oddychając i krążąc po pokoju. – Nie, nie wiedziała. Może być bezwzględną zabójczynią, ale w tym wszystkim była niewinna. Niczym więcej niż ofiarą. – Strzepuje popiół z papierosa na podłogę i zapala kolejnego. – Gdzie by ją trzymał? – pyta Tony ze swojego krzesła. – Tam, gdzie w jego oczach zawsze było jej miejsce. W domu. – Zatem jedziemy ją odzysk