**Lilly** – Co? Nie! – wypaliłam, a policzki mi zapłonęły. Luciano tylko zachichotał, unosząc obie ręce w geście udawanego poddania się. – Postaram się trzymać oczy i ręce przy sobie, *Amore*, ale jesteś obolała… a nie chcę, żebyś upadła i zrobiła sobie krzywdę. Więc pomogę. Jego głos był łagodny, ale brzmiała w nim nuta autorytetu, która sprawiła, że wstrzymałam oddech. – Och, okej – wymamrotałam