Trzymając za klamkę, Brooks zamarł w miejscu. Po kilku sekundach sztywno odwrócił głowę, a jego oczy powoli rozszerzyły się ze zdumienia. „Dlaczego ona tu jest?” – zastanawiał się. Wyprostował plecy i spojrzał na Fredericka. – „To ona jest Evie?” – Tak – odpowiedział Frederick. Jego ostre spojrzenie przenosiło się z Evie na Brooksa. – Szefie, zna ją pan? – Nie znam! – Brooks potarł skronie, by uśm