Perspektywa Vaxena. To było naprawdę dziwne uczucie, pracować tutaj jako menedżer. Jestem alfą i większość ludzi tutaj o tym wie, ale widok mnie niosącego tacę z jedzeniem i obsługującego gości? Cholera, ludzie gapili się na mnie, jakbym założył koszulę tyłem do przodu. Ruszyłem do stolika, który wskazała mi matka, ale zanim tam dotarłem, zobaczyłem plecy dwóch kobiet i coś sprawiło, że zamarłem.