ELOWEN.
Dyszę ciężko, gdy Zar zostaje odrzucony na ziemię tak niespodziewanie, że nie ma czasu się obronić. Jego głowa uderza o skały za nim, a ja krzyczę w panice i przerażeniu.
Co ja zrobiłam?!
Próbuję rzucić się w jego stronę. Moje serce bije gwałtownie, a wina i udręka rozdzierają mnie od środka. Ku mojemu przerażeniu, moje ciało odmawia posłuszeństwa. Ta ciemność i niepokój, które krążyły
















