ELOWEN. Kaszlę, gdy mnie puszcza, i spoglądam na niego. „Zareth!” – mówię, sięgając ku niemu, ale wtedy dociera do mnie, że to nie on… „Jesteś…” „Nie potrafisz nas rozróżnić?” – pyta mrocznie, a ja zdaję sobie sprawę ze swojego błędu. Mówi w ten dziwny, sztywny sposób, jakby słowa nie przychodziły mu naturalnie… O nie… czy przed chwilą rozmawiałam z Zarethem? „T-twój…” „Mówiłem ci, żebyś nic nie w