Perspektywa Elary Rozpoznał mnie. Zamarłam na kilka sekund, po czym powoli odwróciłam się w jego stronę. Jego twarz spochmurniała, gdy bez słowa mierzył mnie lodowatym spojrzeniem. — I co teraz? — zapytałam z nutą kpinki. — Rozpowiesz wszystkim, że tu jestem, czy po prostu każesz ochronie mnie wyrzucić? — Obie opcje brzmią dla mnie nieźle — warknął. Zrobiłam krok do przodu, zmniejszając dystans mi