Sloane: Otworzyłam gwałtownie oczy, biorąc głęboki oddech i docierając do siebie, że jestem przytomna. Brzuch mnie bolał. Zmarszczyłam brwi, widząc, że leżę w szpitalu watahy, a obok mnie siedzi Varkas. Jego oczy na moment spotkały się z moimi, ale szybko odwróciłam wzrok, nie chcąc patrzeć mu w twarz. Ku mojemu zdziwieniu, ujął moją dłoń i powoli, ostrożnie splotł nasze palce. — Z obojgiem z was