– Eliro – Zarek potrząsnął nią lekko, kiedy w ogóle nie zareagowała. Jej oczy były otwarte, pozbawione mrugania, a ona patrzyła tępo w przestrzeń. – Eliro, kochanie, spójrz na mnie – powiedział łagodnie. Była tak smutna i załamana, że nie zareagowała na jego łagodne namowy. – Spójrz na mnie – powiedział stanowczo. Nie zamrugała ani w żaden sposób mu nie odpowiedziała. – Eliro! – warknął głośno Zar