Zarek wyszedł z Willi Valeriusów i wsiadł do samochodu, by pojechać do pracy. Ale nagle ogarnął go smutek, niczym ciężka chmura. „Przeznaczona jest smutna” – odezwał się Zarkos. „Tak, wydaje się być bardzo smutna” – zgodził się Zarek. Jako jej przeznaczony, do pewnego stopnia mógł teraz odczuwać każdą jej emocję. Ale gdyby więź godowa została dopełniona, mógłby w pełni odczuwać wszystko. Więź godo