— O czym ty myślałaś? Powinnaś była uciekać! Tata odkopnął ze mnie martwego wilka, a Ryker pomógł mi wstać. — Nie myślałam trzeźwo, Ryker. Przytulił mnie mocno, mimo mojego zakrwawionego munduru. — Już dobrze, to koniec — powiedział kojąco. — Ryker… to był mój wilk. Nie żyje. — Co? Jak to możliwe? — zapytał. Spojrzałam na tatę. Wyciągnął ostrze z brzucha zwierzęcia i wzruszył ramionami. — Oddzieli