– Nie martw się, kochanie, teraz jesteś bezpieczna. Rozgość się, czeka nas długa jazda – uśmiechnął się mężczyzna prowadzący wysłużony autobus. – Nie będą nas ścigać? Potrząsnął głową. – Wszystko będzie dobrze. Zdrzemnęłam się. Ryker był Alfą, a to byli członkowie jego watahy; nie zabiliby go. Musiałam wmawiać sobie, że nie zranili ani nie zabili mojego partnera. Nie potrafiłam jednak stłumić lęku