Spuściła wzrok. – Nie pokonam go, gryząc. Na twarzy Henry’ego malowała się ponurość. Wykorzystując swoją imponującą aurę, powiedział głębokim, melodyjnym głosem, pełnym dumy: – Nieważne, czy nie możesz ugryźć. Wciąż jestem ja. Charlotte aż podskoczyła. Spojrzenie Henry’ego nagle skierowało się na gangstera. Gangster poczuł się przytłoczony jego duszącą, zastraszającą aurą i niekontrolowanie zadrża