Punkt widzenia Willi: Moje serce drgnęło, a ja odwróciłam wzrok. — Cześć, Killian — powiedziała Ria. — Wygląda na to, że byłeś zajęty. Killian wypuścił rozbawiony oddech. — Ledwie. Nic nie powiedziałam, nic nie zrobiłam, tylko wpatrywałam się w kopertę. To było za dużo. O wiele za dużo dla kogoś takiego jak ja, nawet jeśli nie był to gest uczucia. Ria pochyliła się, by szepnąć mi do ucha: — Myślę,