POV Willi: — Słucham? — Prawie zachłysnęłam się kawą. Beatrix i mnie dzielił tylko blat kuchenny. Kobieta bębniła teraz swoimi wypielęgnowanymi paznokciami w kolorze burgunda o powierzchnię szafki, a na jej twarzy zastygł grymas pogardy. Zmrużyłam oczy, próbując przyswoić fakt, że właśnie zapytała, czy Killian i ja staramy się o dziecko. — Słyszałaś mnie — powiedziała chłodno. — Miałam nadzieję, ż