POV Willi: Gdy jego matka tak bezczelnie nam przerwała, Killian ją wyprosił. Pocałował mnie w usta, ale nastrój prysnął bezpowrotnie. — Kurwa — zaklął. — Przepraszam, kochanie. Nie wiedziałem, że przyjedzie. Przełknęłam nieprzyjemną gulę w gardle. — Um… w porządku. Po prostu… — Poproszę ją, żeby wyszła — mruknął, a w jego oczach coś błysnęło. — Wiem, że nie czujesz się przy niej swobodnie. Serce