Tessa Otarłam kroplę potu z czoła, gdy słońce zniżyło się nad horyzontem, rzucając złote promienie na podłogę sali balowej. Ćwiczyliśmy od wielu godzin, a piórko wciąż opadało na ziemię niczym drwiący ptaszek. – Jeszcze raz – nakazała ostro Rosina, niecierpliwie stukając stopą. Westchnęłam, podnosząc piórko po raz kolejny. – To niemożliwe – mruknęłam pod nosem. Gideon uniósł brew. – Już się poddaj