Viktor patrzył na Elenę i na miejsce obok niej, ale się nie ruszył. Elena odwzajemniła spojrzenie, zastanawiając się, co się dzieje. — No dalej — powiedziała, ponownie klepiąc materac. — Posiedzę tutaj — odparł, kierując się w stronę fotela, na którym siedział, gdy się obudziła. — Dlaczego? Chciałabym, żebyś usiadł obok mnie — poprosiła. — Nie chcę sprawić ci bólu — wyjaśnił. — Nie bądź niemądry.