Evelyn Jedząc, byłam wdzięczna, że nie wspomniał o moim wcześniejszym ataku płaczu, dając mi przestrzeń, bym mogła się pozbierać. Właśnie wtedy, gdy zaczynałam się rozluźniać, przez restaurację przepłynął zapach, który sprawił, że zamarłam — górskie powietrze i dzikie róże. – Devon! Cóż za wspaniała niespodzianka! Podniosłam wzrok, by dostrzec Emilię i jej brata, Alexa. Szybko pochyliłam głowę z p