Gdy Elara napotkała spojrzenie Valerii, było ono zimne i złowieszcze. W tej chwili Elara zrozumiała, że Valeria usłyszała imię, którego nie zdążyła w pełni wypowiedzieć. Corin wywlókł ją z holu i wepchnął do saloniku dla gości. Jego zwykłe, łagodne i dżentelmeńskie zachowanie całkowicie zniknęło, ustępując miejsca mrocznemu, posępnemu obliczu. Przygotowana na to Elara potknęła się o kilka kroków,