To, że przespała się z Robertem na jedną noc, to było już wystarczająco złe. A na domiar złego, jeszcze urodziła mu dzieci, dokładnie sześcioro! Co powinna zrobić? Nie wiedziała, że on nie jest żigolakiem. Dopiero się dowiedziała, że pochodzi z bogatej i wpływowej rodziny z Rheinsville! Jeśli Robert się dowie, że potajemnie urodziła jego dzieci, na pewno jej je zabierze! Nie! Dzieci są jej, nie może dopuścić, żeby Robert się o nich dowiedział! Musi to utrzymać w tajemnicy! Wtedy przypomniała sobie, co się stało w prywatnym pokoju. Pomyślała, że Robert prawdopodobnie jej nie rozpoznał. Nie byłby taki bez wyrazu, gdyby ją rozpoznał. Więc doszła do wniosku, że jej nie rozpoznał! Tammy miała ochotę krzyczeć wniebogłosy, kiedy wyszła ze stacji telewizyjnej. Niestety, kiedy wróciła do stacji telewizyjnej, Mindy ją zwolniła. Mindy narzekała, że Tammy nawet nie umie nosić kamery. Powiedziała też, że Tammy twierdziła, że robiła to wcześniej za granicą. Co za stek wymówek! Po prostu bała się, że Tammy powie ludziom, co robiła podczas wywiadu! Nie dostała ani centa po tym, jak biegała cały dzień. Powiedzieli, że zapłacą jej tylko wtedy, gdy przepracuje tydzień. Tammy była wściekła, ale nic nie mogła zrobić. Oni mieli władzę, co mogła zrobić? Tammy coś mamrotała pod nosem, kucając na podłodze. Wstydziła się spojrzeć na swoje dzieci. Gdy tylko wróciła do domu i otworzyła drzwi, rzuciły się na jej nogi. "Mamo!" Sześcioro z nich pobiegło w jej stronę. Liam był najszybszy, więc dopadł Tammy pierwszy. Benjamin był najwolniejszy i dotarł do niej ostatni. Tammy przykucnęła i spojrzała na te sześć małych twarzyczek: "Mama wróciła, byliście grzeczni dzisiaj? "Tak!" - odpowiedziała cała szóstka razem. Tammy uśmiechnęła się i poczuła się spokojniejsza. Nigdy nie pozwoli temu mężczyźnie dowiedzieć się o istnieniu jej dzieci. Tammy pomyślała, że będzie musiała zacząć proces poszukiwania pracy od nowa. Jednak dwa dni później skontaktowała się z nią grupa KING z Rheinsville. Znów poczuła nadzieję. Tammy była podekscytowana, mimo że chodziło o pracę w recepcji. Słyszała, że pracownicy recepcji w KING Group są bardzo eleganccy. Co roku setki lub tysiące absolwentów znanych uniwersytetów aplikowało do KING Group. Jednak nie wszyscy mieli szczęście dostać tam pracę. Mówiło się, że ludzie wolą pracować na stanowisku kierowniczym w KING Group niż zakładać własny biznes. To pokazywało, jak potężni byli. Dlatego była tym niezwykle podekscytowana. Kiedy zobaczyła, jak elitarna jest ta firma, dało jej nadzieję, że ona też pewnego dnia może być taka jak oni. Jednak poczuła się raczej zniechęcona. Pomyślała, że inni ludzie będą patrzeć na nią jak na dziecko, które dopiero zaczęło pracować. Nazywała się Kimberly Atkinson. Prawdopodobnie była po trzydziestce, ponieważ wyglądała na kompetentną i poważną. "Praca w recepcji nie jest tak łatwa, jak sobie wyobrażasz. Musisz odbierać wiele telefonów każdego dnia i komunikować się z wieloma ludźmi. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że kogoś obrazisz, musisz szybko myśleć. Twój okres próbny trwa jeden miesiąc, powodzenia!" "Tak, dziękuję." W ten sposób Tammy zaczęła pracę w KING Group. Praca w recepcji nie była wcale łatwa, ponieważ trzeba stać cały dzień. Jednak jako jedna z młodszych stażem, musiała się oczywiście uczyć od podstaw. Około południa samochód zatrzymał się przed wejściem. Ochroniarze od razu podeszli do samochodu i ustawili się w rzędzie. Wszyscy nagle stali się świadomi otoczenia i byli bardzo ostrożni. Jej koleżanka, Samantha Jones, przypomniała jej: "Pan Stone jest tutaj!" Tammy była zaskoczona. Dlaczego imię "Pan Stone" brzmi tak znajomo? Jeden z ochroniarzy otworzył drzwi samochodu. Mężczyzna o długich nogach i w czarnych oksfordach wysiadł z samochodu i wszedł do budynku.