Robert patrzył na telewizor bez emocji, po czym odwrócił wzrok. Spojrzał na Tammy i podszedł do niej. Wyciągnął rękę i objął ją z tyłu za szyję. Ta presja i szorstkie palce sprawiły, że Tammy poczuła się, jakby się dusiła. Robert spojrzał na nią tymi ciemnymi, niezgłębionymi oczami i powiedział: „Nie musisz się tym martwić, rozumiesz?” „Rozumiem.” „Pamiętaj, pożyjesz dłużej, jeśli nie będziesz