VOKAR
Siły opuszczają członki mojej umierającej towarzyszki. Jej oczy się zamykają, a ostatnia dłoń, którą uciskała pierś, opada bezwładnie wzdłuż boku. Szklany amulet, który trzymała do ostatniej sekundy, upada na ziemię. Rozpada się na tysiąc kawałków.
Zupełnie jak ja.
Ryczę, gdy słyszę, jak jej tętno słabnie. Uderza w rytm przegranej bitwy. Wycie wydobywające się z mojej piersi wibruje w całym
















