Sarah wyjaśniła łagodnie: – Miał już wcześniej problemy skórne, ale niezbyt poważne. Choroba wylęgała się, a zjedzenie węgorzy ją zaostrzyło, ale go nie zabije. Nic mu nie będzie. Jestem śpiąca i idę teraz do łóżka. Tłumacząc to, ziewnęła, odwróciła się i odeszła. – Sarah, nie odchodź. Proszę, wylecz Xaviera. – Julia rzuciła się do przodu, by powstrzymać Sarę przed wyjściem. – Zejdź mi z drogi –