~Z perspektywy Avy~ Cały świat zamarł. Nie ruszałam się i byłam pewna, że on też nie oddychał. Jego intensywne, szare oczy były wlepione w moje, niemrugające, i przez jedną, elektryzującą chwilę myślałam, że naprawdę to zrobi. Ale wtedy, tak po prostu, chwila prysła. Odwrócił się. – Idź spać, Ava. Tym razem w jego tonie była ostateczność, która cięła głębiej, niż chciałam przyznać. Uciszyła mnie,