Nocą, w pokoju przesłuchań na komisariacie policji. Kaelen i Sienna siedzieli oparci o siebie plecami, przywiązani do krzeseł na środku pokoju. Powietrze w pomieszczeniu było chłodne i wilgotne, a ciemność spowijała ich całkowicie. Czuli na ramionach niewidzialny ciężar. – Moja wina, nie chciałem wciągać cię w to bagno – odezwał się pierwszy Kaelen. – Twierdzili, że ukradłeś jakieś cenne rzeczy. C