Noleen nagle pochyla się nad pudłem, a ja podnoszę wzrok, zgniatając papier. Sondra idzie w naszą stronę z pudełkiem deserów. – Jesteś przyjaciółką córki Marthy, ee... Daj mi chwilę. Nie mam pamięci do imion. Wszystkie patrzymy na Sondrę. – Noleen, zgadza się? – pyta. – Tak, proszę pani, zgadza się. Sondra się uśmiecha. – Lloyd zawsze uwielbiał Petrę. Taka urocza dziewczyna – mówi, a moja warga