– Wszystko w porządku, trzymam go – mówi do mnie Sebastian, po czym wzdycha i kręci głową. – Wciąż nie mogę uwierzyć, że założyłaś stado. – Właściwie mam dwa. Muszę tylko zmusić stado mojego ojca, żeby mi się podporządkowało. – Świetnie, w takim razie niedługo wrócisz do miasta. Kręcę głową. – Nie, i jeszcze nie wiem, co z tym zrobię. Sebastian warczy. Ale ja nie zamierzam żądać uległości od sta