Rozdział 82: P.O.W. CLARY – Więc. Stella obróciła się na krześle w moją stronę, a ja czułam, jak jej wzrok wypala dziurę w boku mojej twarzy, mimo że odmawiałam oderwania oczu od laptopa. – Więc co? – zapytałam, zawzięcie pisząc na klawiaturze i udając, że arkusz kalkulacyjny przede mną to najbardziej fascynująca rzecz na świecie. – Wiesz dobrze, że coś przede mną ukrywasz. – Niczego nie ukrywam,