Rozdział 42: Perspektywa Clary – Co takiego? Wciąż stałam na korytarzu z telefonem przyciśniętym do ucha, a świat wokół mnie zaczął wirować. – Musisz tu przyjechać, Claro. – Głos Marthy był spięty i naglący. – On naprawdę musi cię zobaczyć. – Jak bardzo jest źle? – Moje dłonie się trzęsły. Dosłownie się trzęsły. – Nie potrafię tego wyjaśnić przez telefon. Po prostu... proszę, przyjedź. Połączenie