Uśmiechnąłem się do Juliany, gdy wyszła z garderoby. Jej brzuch był już wyraźnie zaokrąglony i wyglądała oszałamiająco. W dwudziestym pierwszym tygodniu ciąży dosłownie promieniała; była kurewsko piękna. – Ale gorąco – sapnęła. Zaśmiałem się i wstałem z łóżka, podchodząc do niej. – To twoje hormony, skarbie. – Złożyłem pocałunek na jej policzku. – Chodź, musimy zjeść śniadanie, żebyśmy mogli zejść