Przez następne kilka godzin siedziałam w fotelu i patrzyłam na deszcz za oknem, rozmyślając o wszystkich chwilach spędzonych z Ethanem. Z każdym błyskiem oddalonych piorunów, wspomnienia o nim przelatywały mi przed oczami. Myślałam o delikatności, jaką mi okazywał, kiedy się kochaliśmy. Moja ręka automatycznie powędrowała na brzuch, gdzie rosło dziecko. Nie mogłam uwierzyć, że ktoś mógłby okazywać