Vittorio Del Carlo – Czy z tego otrząsnę? – zapytała. Spojrzałem na nią, zastanawiając się, o czym mówi. Jej głos był tak cichy i złamany, że ledwo ją słyszałem. Powoli przechylam głowę. – Z czego dokładnie? Usta Eleny otwierają się i przez chwilę walczy, by w ogóle wydusić z siebie słowa, jakby były trujące i mogły ją w jakiś sposób zranić. Ale potem wciąga powietrze i marszczy brwi. – Z zabicia