Serce Amalii zamarło. Odłożyła książkę i powiedziała: – Dobrze, panie Hussain. Antonio wyciągnął do niej rękę. Amalia podała mu swoją dłoń i pozwoliła, by ją trzymał. Nie mogła oprzeć się wrażeniu, że Antonio traktuje ją jak dziecko. Z gabinetu do sypialni nie było daleko, a jednak on wciąż chciał trzymać ją za rękę. Tak samo jak w salonie. Trzymał ją za rękę w drodze z sofy do jadalni. Antonio ot